Meer dan negentig minuten
“Mijn vader kan een tikkeltje fanatiek zijn”
,,Een hecht team vormen dat op voorhand al onverslaanbaar is, met passie en strijd. Dat is het allermooiste”, vertelt Jurjan Korterink. De voormalige speler van het eerste elftal van SC Rouveen leidt nu jongens op voor de toekomst, inclusief zijn zoon Lars.
Martijn VisscherSC Rouveen

Dat doet Korterink momenteel bij de Onder 17-1. De groen-witten staan in zijn eerste seizoen bij deze ploeg bovenaan in de eerste klasse en zijn na vier competitiewedstrijden nog foutloos. ,,Verwacht van mij geen diepzinnige analyses, hoor”, haast Korterink te zeggen. ,,Er moet in de eerste plaats plezier zijn.”
En dat is er volop, ook bij hemzelf. ,,Voetbal is mijn passie. Ik trap nu nog af en toe in het vierde elftal tegen een balletje en op donderdag train ik met de veteranen. Dat doe ik met vrienden waarmee ik al in de F’jes heb gespeeld. Dat is toch prachtig?”
Achillespezen
Korterink merkt wel dat het lichaam steeds meer tegensputtert. ,,Mijn rol verschuift alsmaar naar het opleiden, want vooral mijn achillespezen zijn aan slijtage onderhevig. Ik sta zelf voor de klas en heb altijd wel wat met jeugd gehad. Je moet het met elkaar doen en dat probeer ik ook als voetbaltrainer over te brengen.”
,,Ik ben ooit begonnen met het meehelpen op woensdagmiddagen bij de jongste jeugd”, vervolgt hij. ,,Dat smaakte naar meer en in al die jaren heb ik verschillende leeftijdsgroepen getraind, nu dus de Onder 17 met mijn zoon Lars als middenvelder.”
Ook als trainer en speler kunnen vader en zoon prima met elkaar overweg. In de jongere leeftijdscategorieën is Korterink al trainer geweest van Lars en ook van Kay, zijn andere zoon. ,,Ik vraag altijd eerst: vinden jullie het goed als ik jullie trainer word? Als het antwoord nee is, dan doe ik het gewoon niet.”
,,Maar ze vinden me volgens mij wel oké. Ik ben als trainer vooral duidelijk. Na een aantal weken bij de Onder 17 merkte ik dat mijn manier van werken bij iedereen in de smaak viel.”
Discussie
Onlangs op de training vliegen er even wat opmerkingen over en weer als vader en zoon teamgenoten zijn. ,,Ik kreeg als keeper acht goals om de oren en dan is er thuis ook discussie. Vooral als je met een puntensysteem werkt. De jongens willen een partijspel meestal met een even aantal afwerken. De volgende keer maar eens kijken of ik niet bij Lars in het team zit”, lacht Korterink.
SC Rouveen heeft een speciale plek in zijn hart. ,,We doen het hier met heel veel eigen mensen en het is gaaf om daar onderdeel van te zijn.”
Of er een kampioenschap met de Onder 17-1 inzit? Trainer Korterink blijft bescheiden. ,,We zijn op de goede weg, al wil ik niet te vroeg juichen.”





