Klomp: "SC Rouveen is een club naar mijn hart"

,,Voetbal is een enorm leuk spelletje. Het liefst trap ik zelf nog tegen een bal, maar mijn knie werkt helaas niet meer mee. Dan draag ik met heel veel plezier mijn steentje op andere vlakken bij. Bij SC Rouveen heerst echt een dorpsgevoel. We doen het samen.”

,,Momenteel ben ik voorzitter van de commissie accommodatiezaken, waarin we met een groepje vrijwilligers verantwoordelijk zijn voor het dagelijks beheer en onderhoud van ons sportcomplex. Door mijn verleden in de bouwcommissie ken ik alle ins en outs.”

,,De aanleg van de velden in 2014 en de oplevering van het clubgebouw twee jaar later heb ik dan ook van dichtbij meegemaakt. Als je ziet wat we hier hebben neergezet en hoe onze club daarna qua ledenaantal is gegroeid, dan maakt mij dat trots. We hebben inmiddels een tekort aan kleedkamers en velden. Het is afgeladen vol op zaterdagen. De club leeft.”

“Een van de mooiste herinneringen is de promotie van ons eerste elftal naar de eerste klasse in 2012”

,,Naast het gebouwenbeheer fluit ik zo nu en dan ook wedstrijden van de lagere senioren of jeugdteams en zit ik in de begeleiding van het Onder 15-2-team. Het is altijd wat lastiger om zulke teams volledig te bezetten. Dan schiet je te hulp, omdat SC Rouveen een club naar mijn hart is.”

,,Iedereen is enorm betrokken en daar krijg ik energie van. Zoveel zelfs dat ik het voorzitterschap van SC Rouveen zeven jaar heb vervuld. Niet iets waar ik meteen ‘ja’ op heb gezegd, maar na wat gesprekken ging het toch steeds meer leven. Ik woon al mijn hele leven in het dorp, heb hier altijd gevoetbald en veel vrienden en bekenden lopen hier rond. Dan maak je een uitzondering.”

“SC Rouveen laat mij niet los, ook niet na mijn actieve loopbaan”

,,Een van de mooiste herinneringen is de promotie van ons eerste elftal naar de eerste klasse in 2012. Een ongekende prestatie van ons clubje destijds. Zelf heb ik meerdere kampioenschappen mogen vieren, onder meer in de D-jeugd onder leiding van Bert Konterman. Hij was toen prof bij Zwolle en deed een opleiding ernaast. Het gaf iedereen extra motivatie dat hij ons training gaf.”

,,Door een opgelopen kruisbandblessure op mijn 25ste werd zelf voetballen steeds lastiger. Ik heb nog wel kort in het eerste elftal gespeeld. Verder onder meer in het derde, met een rol als speler en trainer. SC Rouveen laat mij niet los, ook niet na mijn actieve loopbaan. Zoveel is wel duidelijk. Het is fantastisch om te zien met hoeveel mensen we deze club verder helpen, richting een mooie toekomst.”